A : ร่างกายของเราทรุดโทรมลงทุกวัน ฉันสงสัยว่าจิตใจของเราจะดำเนินรอยตามสิ่งที่มันอาศัยอยู่หรือเปล่า
B : ทำไมเธอถึงถามแบบนั้น
A : ฉันรู้สึกว่าตั้งแต่อยู่ในระบบการทำงานแบบนี้ ความปรารถนา ความหวัง ความฝันของฉันดูจะเป็นภาพที่เลือนลางไปตามกาลเวลาที่ร่างกายร่วงโรย ไม่เหมือนกับแต่ก่อนที่แม้ร่างกายจะเหนื่อยแค่ไหนแต่เหงื่อที่มากมายก็ไม่เคยดับไฟฝันของฉันได้เลย
B : เธอรู้จักเพลงที่กำลังถูกเล่นอยู่นั่นไหม
A : เพลง A Hard Day's Night ของ The Beatles ที่ยุบวงไปนานแล้วไง
B : ผลงานที่ออกมาเป็นภาพสะท้อนจิตวิญญาณและความฝันของศิลปิน ผลงานเหล่านั้นยังคงอยู่แม้ผู้สร้างสรรค์จะจากโลกนี้ไปนานแล้ว
A : โอเค ฉันพอเข้าใจ แต่ก็มีผลงานอีกมากที่ถูกลืมนี่นา
B : ความฝันที่ถูกลืมโดยเจ้าของ กับฝันที่ถูกทำให้เป็นจริงและถูกลืมโดยผู้อื่น มันต่างกันมากนะ
A : เธอเองก็อยู่ในสิ่งแวดล้อมอันบั่นทอนกำลังใจที่จะมีฝันเช่นเดียวกับฉัน แต่กลับไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ
B : ฉันเชื่อว่าวิถีธรรมชาติทำให้ร่างกายเราแก่ แต่ไม่มีวันทำให้ความฝันของเราชรา
1 comment
ไม่มีอะไรมาพรากความฝันไปจากเราได้ มันยังคงอยู่
Post new comment